Dit is zo jammer…een pleidooi voor meer onderbuikgevoel

‘Nee, niets aan de hand. Negatief.’ Dit zei de arts tegen me aan de telefoon.

Weken eerder was ik naar het ziekenhuis geweest en had een ademtest gedaan om te laten meten of ik moeite had met het verteren van lactose. Bij zo’n test moet je op de nuchtere maag een drankje drinken waar lactose in zit, vervolgens worden je waardes via je ademlucht in de gaten gehouden. Dat was meer dan 18 jaar geleden.

De test bleek dus negatief. Eerst was ik opgelucht. Het vermoeden van mijn toenmalige huisarts werd dus niet bevestigd. Ik was eerder bij hem geweest om te vragen wat de oorzaak van mijn steeds maar onrustige buik had kunnen zijn. Hij had me doorverwezen naar het ziekenhuis om te laten onderzoeken of een lactose-intolerantie achter mijn klachten zat.

Test negatief. Maar mijn buikklachten bleven bestaan. Tot ik rustig begon na te denken. Het lactose-drankje voor de test had ik op nuchtere maag op de ochtend gedronken.  Maar mijn klachten waren meestal op de middag en avond het ergst. Zou het niet toch…? Wat als ik een klein bakje yoghurt wel kon verdragen, maar de in de loop van de dag volgende kaas, melk, vla dan net even te veel waren voor mijn spijsverteringssysteem?

Ik stopte met kaas, yoghurt en het drinken van karnemelk (waarmee ik op mijn werk in het kader van integreren in de Nederlandse maatschappij was begonnen).

Mijn klachten werden minder.

Het zou nog een aantal maanden duren voordat ik de complete uitleg had en zelf aan de opleiding Chinese voedingsleer begon. Maar dit was één van de momenten waarop ik ineens heel helder nadacht. Of moet ik zeggen ‘navoelde’?

 

Harde bewijzen versus onderbuikgevoel

Ik had geen officieel bewijs. Het testje was duidelijk negatief geweest. Maar mijn lichaam sprak een andere taal. De verdwenen klachten stelden me in het gelijk. Kennelijk kon mijn lichaam melkproducten niet goed verdragen. Ik begon de taal van mijn buik eindelijk serieus te nemen.

Achteraf dacht ik natuurlijk: ‘ Hèhè, waarom was ik daar niet eerder aan begonnen?’ Maar ik kende toen vooral de reguliere weg. Andere opties lagen voor mij toen niet voor de hand.

Achteraf praten is altijd gemakkelijk; daarover inzitten heeft geen zin. Alle oplossingen en nieuwe wegen komen op zijn tijd.

Ik werd geïnspireerd tot dit blogartikel toen ik weer een klant op consult had met jarenlange, heftige maag-darm klachten. De klant liep al jaren bij de specialist in het ziekenhuis en had meerdere geneesmiddelen geprobeerd. Telkens kreeg hij te horen dat de klachten werden veroorzaakt door een auto-immuunziekte en niets, maar dan ook niets met voeding te maken hadden. Dit is helaas geen uitzondering.

Veel van mijn klanten horen van de specialist in het ziekenhuis dat voeding he-le-maal niets te maken heeft met hun (spijsverterings)klachten. En dat vind ik zo jammer. Het maakt me verdrietig. Wat een gemiste kans. Want als je je voeding aanpast, is er zo goed als altijd winst te behalen.

 

Meten versus voelen

De insteek is tegenwoordig helaas nog vaak: als het niet te meten is, dan bestaat het ook niet. Het probleem: veel achterliggende oorzaken en hun invloed op ons lichaam zijn regulier niet te meten.

Een overmaat aan afkoelende voeding kun je regulier niet meten. Niemand kan met een meetapparaat bewijzen dat je koude handen, koude voeten en het nachts moeten plassen door een overmaat aan witte suiker, afkoelende fruitsoorten en een algemeen tekort aan gekookte maaltijden worden veroorzaakt.

Niemand kan meten dat je loopneus, de terugkerende verkoudheden en verslijmde longen te maken kunnen hebben met een overmaat aan slijmvormende voeding zoals tarwe, dierlijke melkproducten, banaan en sterk bewerkte voeding.

Niemand kan in graden achterhalen dat je lichaam door een overmaat aan chili, koffie en lamsvlees oververhit raakt. Of dat je droge huid en droge ogen worden veroorzaakt door een teveel aan groene thee, koffie en hete kruiden.

Te voelen is het wel – vooral als je klachten verminderen na het aanpassen van je voeding)..

En daar zouden we meer  waarde aan moeten hechten.

VOOR DE DUIDELIJKHEID: Dit is geen tirade tegen de reguliere geneeskunde. Er gebeuren veel goede dingen in het reguliere veld. Ik wil ook niet beweren dat voeding de enige oplossing voor alle kwalen is. Want dat is zeker niet het geval.

Maar…voeding moet langs de slokdarm, langs de maag, langs de darmen…EN.DAT.HEEFT.INVLOED!

 

Spreek je wijsheid aan!

Probeer je eigen, inwendige, diepe wijsheid weer aan te spreken. Dat zal niet gemakkelijk zijn in het begin. Ik moest destijds ook weer leren om mijn eigen lichaam te vertrouwen – en ga trouwens  tegenwoordig ook nog wel eens de mist in.

Stel je eigen buik de vraag: Wat doet goed? Welke maaltijden vallen minder goed?

Durf te proberen. Begin bij het begin, neem kleine stapjes (als je vaker op mijn blog uithangt, kun je dit misschien al dromen, voor de rest herhaal ik het graag):

  • kies pure voeding;
  • kook, stoom, wok, blancheer het grootste gedeelte van je maaltijden – ook al eet je het misschien koud op – zeker nu een lekkere optie bij dit hete weer;
  • maak verteerbaar door milde kruiden en specerijen toe te voegen: basilicum, marjoraan, dille, tuinkers, karwijzaad, vanille, citroenschil,…;
  • begin de dag al met een gekookt ontbijt;
  • vervang brood-, melk- en rauwkostmaaltijden door gekookte gerechten;
  • vermijd de magnetron: als je het eten niet op een andere manier kunt opwarmen, eet het dan als maaltijdsalade (hm…aardappelsalade, eiersalade, linzensalade,…) op kamertemperatuur;
  • vertrouw op de wijsheid van onze voorouders (als komkommerplakjes je ogen koelen, dan koelen ze ook je maag als je ze opeet);
  • kijk met name naar de ‘hoofd-boosdoeners’: dierlijke melkproducten en gluten;

Pas dit een maand consequent toe. Het kan helpen om een eetdagboekje bij te houden: Schrijf je maaltijden, snacks en drankjes een aantal dagen op en observeer 1-2 uur na het eten hoe het met je gaat.

 

Receptje: geraspte komkommer

Dit is een van mijn favoriete (want snelle) bijgerechten voor hete dagen. Rasp een komkommer (indien bio graag met schil raspen). Meng met bergzout en azijn (witte balsamico is bijzonder lekker). Laat even staan, eventueel in de koelkast en serveer bij een maaltijd.

Goed voor de spijsvertering, heerlijk verfrissend en door het lichte fermenteren beter verteerbaar dan plakjes rauwe komkommer.

 

 

 

15 antwoorden op “Dit is zo jammer…een pleidooi voor meer onderbuikgevoel”

  1. Nathalie Kamp schreef:

    Herkenbaar! Een vriendin van me had heftige ‘overgangsklachten’ zoals opvliegers en nachtzweten, ‘s nachts uit bed moeten om te plassen. Ze is gestopt met de enorme hoeveelheid gemberthee (want dat is zo gezond voor iedereen) en echt boem, al deze klachten verdwenen. Klinkt zo logisch, maar er wordt nog niet vaak genoeg gevraagd naar wat je eet en drinkt, en hoe veel en wanneer.

    1. Jutta Koehler schreef:

      Oh ja, de gemberthee. Inderdaad, in dit geval is het beter om ermee te stoppen. Fijn dat dit tot zo veel resultaat heeft geleid.

  2. Jose schreef:

    Ook ik heb een lactose intolerantietest gehad, aangevraagd door een oudere internist.
    Mijn ademtest was ook negatief.
    Maar de middag na mijn test voelde ik me zo beroerd, buikklachten, diarree, migraine, dat de internist zelf concludeerde dat ik lactose intolerant ben.
    Hij hoefde verder geen bewijs !
    Ik ook niet, want voel me inderdaad veel beter als ik me aan dieet hou.

  3. Beste Jutta, ook ik kan dit beamen. meer dan 20 jaar hevige maag en darmklachten gehad. Huilend lag ik over de rugleuning van de bank. Dat slagroom dat veroorzaakte kon ik me wel in vinden, maar ik had het soms ook na gewoon eten. Jarenlang slikte ik 4 medicijnen per dag om de boel in evenwicht te houden. Meestal met succes, maar het was niet de oplossing. Het was symptoombestrijding. Op gebied van voeding kon niemand mij helpen.”Zoek maar uit wat het beste werkt,” was de boodschap. Toen werd ik 2 jaar geleden door mijn shiatsu therapeute op jouw site gewezen en was verkocht. Heb een workshop gedaan en eet al bijna twee jaar zoveel mogelijk volgens de ‘regels’ In ieder geval het ontbijt, en drie keer per dag warm. Na twee weken kon ik stoppen met de medicatie en nu is het zelfs zover dat mijn pillen over datum zijn. 🙂 Ik hou ze achter de hand voor noodgevallen, maar zolang ik me aan het eetschema hou, dan gaat het goed. Wel merk ik dat ik niet afval, dat is wel jammer. Maar ach, ik voel me beter dus dat is veel waard.
    Groetjes Mandy

    1. Jutta Koehler schreef:

      Mandy, wat vervelend dat je zo lang moest zoeken. Maar wel heel fijn dat er nu zo veel verbetering is!

  4. Sarolta Ettema-de Boer schreef:

    Beste Jutta, allereerst bedankt voor je interessante blogs!
    Ik vroeg mij bij het bovenstaande komkommerrecept af: waarom mag dit wel, ook al is komkommer zo verkoelend?
    Is dat omdat het minder schade geeft als het op hete dagen gegeten wordt? Of gaat het om de combinatie met een warme maaltijd dat het niet te verkoelend is?
    Bedankt alvast!

    1. Jutta Koehler schreef:

      Dit lijkt verwarrend. Maar het is zo: in de TCM mag je wel verkoelende producten eten – als je yin wilt opbouwen, dan moet je zelf verkoelende producten eten. De uitdaging is tegenwoordig alleen dat we daarbij niet onze spijsvertering mogen verzwakken. Dat wil zeggen: we mogen niet alleen (!) op ongekookte maaltijden stoelen: dus niet uitsluitend salades, smoothies, etc. Dit is te moeilijk verteerbaar. Wat wel mag en ook overeenkomt met de traditionele manier van rauwkost eten: rauwkost als aanvulling! maar ook: rauwkost geblancheerd of gefermenteerd. In het recept gaat het om een bijgerecht – je eet dit dus als aanvulling op een maaltijd en niet als hoofdonderdeel. Daarnaast gaat dit door het zout en de azijn al licht fermenteren. Fermenteren is ‘koud koken’ – ook al een stap om je vertering te ondersteunen.

  5. Sonja Pereira schreef:

    Dank je wel Jutta, welkome informatie.

  6. Tamara Omtzigt schreef:

    Bedankt voor je tips en de weg naar de onderbuik gevoel. Ik ken de weg maar vergeet het doorgaans door alle drukte en afwezigheid van goede voeding onderweg. En nu de vakantie eraan komt kan ik weer in alle rust met jou tips de weg weer vinden.

  7. Renée Hoogreef schreef:

    Doet mij goed jouw stuk te lezen!
    Zo veel herkenning😇🙏🏻
    Warme groet

    1. Jutta Koehler schreef:

      Dank je! Dat is fijn om te lezen!

  8. Radboud Groot schreef:

    Het lijkt erop dat je ipv lactose intolerantie, last hebt van melkeiwit (caseïne) allergie. Dat is overigens ook te meten, dus niet perse voelen versus meten, maar gewoon meer en beter meten. Komt helaas vaak voor dat te weinig en ook de verkeerde tests worden gedaan, en dan heb je er nog niks aan om te meten inderdaad.
    ik ben noodgedwongen ook veel bezig geweest met de invloed van voeding op mijn spijsvertering en gezondheid. Het is een buitengewoon complex onderwerp vind ik nog steeds. Maar tegenwoordig heb ik steeds meer aanwijzingen, dat het toch de aanwezigheid van een pathogeen moet zijn, die het immuunsysteem continu zodanig op (te) scherp zet, die de onderliggende oorzaak is van voedings allergieën en interanties. Bij helderziende/heldervoelende natuurgenezer André Schaap kreeg ik te horen dat er een lintworm in mijn pancreas zat en die hebben we er in een paar maanden tijd met de trilling van het element Technetium (op een draadje geladen) icm Boerenwormkruid uit gewerkt. Sindsdien is mijn hele spijsvertering verbeterd en zijn spierreuma achtige klachten aan het verdwijnen en energie aan het terugkomen. Dus voeding is wel een belangrijke factor, maar zonder verwijderen van de parasiet was ik nooit uit de (al decennia aanslepende) problemen gekomen

  9. Als kinesioloog test ik heel vaak uit dat lactose en gluten (niet allemaal, sommige zijn wel oké) niet goed is voor mensen. Ook al is het inderdaad niet aangetoond door een test. Luister naar je lijf of als je het lastig vindt of het is moeilijk erachter te komen wat het nu precies is in je lijf, laat het doortesten. Kan zo verhelderend zijn.

    1. Jutta Koehler schreef:

      Ja, ik test ook kinesiologisch. Daar haal ik ook al veel informatie uit over wel/niet gluten etc kunnen verdragen.

  10. Marc schreef:

    Mooi artikel, maar beste lieve mensen, lichtgrijze letters zijn voor een flink deel van de mensen bijna onleesbaar. En dat is zowel jammer als onnodig!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

dertien + twaalf =