Chinese voedingsleer en zero waste boodschappen

Dit is een gewaagd kopje. Want het suggereert dat ik compleet aan zero waste doe. Dat wil ik wel, maar het lukt nog niet. Ook al ben ik aardig onderweg.

Ik kan me niet meer herinneren hoe het allemaal is begonnen. Waarschijnlijk vanwege mijn verhuizingen en de noodzaak en behoefte om mijn bezittingen steeds meer te reduceren. Toen kwam het besef: ik kan met zooo weinig spullen leven! Daarnaast was een lieve vriendin al langer met zero waste bezig (dank Floor!!). Dat gaf de eerste aanzet. Toen stootte ik ook nog op Bea Johnson en haar boek ‘Zero Waste Home’. Wat een inspiratie!

De kans is wel klein dat we met ons huishouden van drie haar inspanningen kunnen evenaren. Maar we proberen het wel.

 

      

‘Refuse’

De voor mij beste tip uit het boek Zero Waste home was: haal zo min mogelijk spullen binnen. Vroeger lette ik erop dat ik zo min mogelijk plastic mee naar huis bracht. Glas en papier mochten wel, want die kon je recyclen. Ook de biologisch afbreekbare zakjes die je in veel biologische winkels kunt krijgen gebruikte ik met een goed geweten. Raar eigenlijk want recyclen kost ook energie en ressources. De oplossing was zo logisch: we probeerden om überhaupt geen verpakkingen meer  in huis te halen, ook niet degene die recyclebaar zijn.

Het meest trots ben ik inmiddels op onze badkamer. De badkamer is nu bijna een plastic- en verpakkingsvrije zone. Vaste shampoo bars, zeep, azijn als conditioner, zelfgemaakte tandpasta (kokosolie en baking soda) en gezichtsolie in een glazen flesje maakten plaats voor alle plastic verpakkingen.

Verpakkingsvrij boodschappen doen

Zoals gezegd, ik ben er nog lang niet. Maar ook onze manier van boodschappen doen is toch behoorlijk veranderd. 80% van de groenten halen we van de markt, gewapend met katoenen zakjes, glazen potjes en bewaardozen van roestvrij staal. De geitenkaas voor mijn dochter laat ik in een glazen bakje vullen. Gelukkig met volle steun van de verkoper, die het allemaal niet (meer) zo raar vindt. Inmiddels ben ik de gêne ook voorbij. In het begin vond ik het nog wel eens onwennig als ik zo met mijn bakje bij de verkoopbalie stond en vriendelijk vroeg of het product ‘graag, zonder velletje plastic’ in het meegenomen bakje mocht.

De droge producten zoals peulvruchten, noten en granen haal ik dan weer in de diverse winkels die verpakkingsvrije tapbakken hebben, zoals bijvoorbeeld de Gimsel  in Rotterdam of in Crudo in Nijmegen.

In eens wordt winkelen ook voor kinderen interessant :-); bakjes vullen bij Glücklich unverpackt in Essen

Ik kan mijn hart helemaal ophalen in de echte zero waste winkels. Helaas zijn er geen echte compleet zero waste winkels in Nederland. Of vergis ik me? Laat het me weten, het zou een leuke vergissing zijn!!!

Maar onlangs moest ik in Essen, Duitsland, zijn en toen ging ik natuurlijk langs bij de verpakkingsvrije winkel Glücklich unverpackt. Wat een paradijsje!

Je kunt er bijna alles krijgen. En we konden onze voorraad aan rijstmeel, boekweitmeel, rijstvlokjes, linzen en natuurlijk snoep voor dochterlief (jawel, af en toe helemaal okay volgens de Chinese voedingsleer😉) weer bijvullen.

Het is er zo leuk en gemakkelijk: je neemt je eigen bakje, glazen potje en katoenen zakje mee. Vervolgens bepaal je op een weegschaal het gewicht van de meegenomen verpakking. Dan schep en tap je er op los. Aan de kassa betaal je voor de voedingsmiddelen min het gewicht van de meegenomen verpakking.

Chinese voedingsleer en zero waste

Wat heeft dat nu met de Chinese voedingsleer te maken? In mijn beleving alles.

kruiden en specerijen bij Glücklich unverpackt

Ten eerste: we eten geen vervuild voedsel

Door min of meer verpakkingsvrij in te kopen komen de voedingsmiddelen niet in contact met de plastic verpakkingen. Dat betekent dat er geen weekmakers en andere nare stoffen uit plastic overgaan naar je voedingsmiddel. Het voedingsmiddel blijft puur. Dat maakt het herkenbaarder voor ons spijsverteringssysteem. Zoals eerder gezegd moet onze milt (herinnering: = spijsverteringsvuur)  het voedsel wel kunnen herkennen als voedsel. Pas dan gaat het ook goed met de spijsvertering.

 

Ten tweede: je houdt rekening met de macrokosmos

Volgens de Chinese geneeskunde is er geen verschil tussen de macrokosmos (universum en natuur) en de microkosmos mens. Beiden staan in een wisselwerking. Dat houdt in: als de macrokosmos ziek wordt, dan kan dit ook de microkosmos beschadigen. Of andersom: als we onze macrokosmos beschermen, dan doen we natuurlijk ook iets voor onze eigen microkosmos.

We staan niet los van hoe het met de aarde gaat. De aarde in ons toont zich in een gezonde opname van voeding en in een gezonde vertering van alles wat de aarde te bieden heeft. Minder verpakking, betekent minder aangetaste ressources, minder plastic, minder aardolie en minder microplastic in de wereldzeeën.

 

Ten derde: De voeding is regionaal.

Toegegeven, dat is niet altijd het geval. Als ik een scheutje citroensap in de pap adviseer om de lever blij te maken en alles beter verteerbaar te maken, dan weet ik heus wel dat de citroen niet door de lokale boer wordt verbouwd. Ook de miso is natuurlijk geen inheems product. Maar in het algemeen zijn de producten die je op een markt kunt kopen meestal afkomstig uit de regio. Dat betekent korte transportwegen, weinig CO2 uitstoot en verse producten.

Ten slotte: Het is simpelweg super leuk – net als de Chinese voedingsleer!

 

Weet je ook nog leuke winkels waar je iets kunt kopen zonder  verpakking? Heb je ook inspiratie hoe je afval kunt besparen? Laat het weten in de commentaren onderaan.

 

Nieuws rondom de Chinese voedingsleer, bijscholingen en workshops

Bijscholing voor therapeuten in België
Zaterdag a.s. geef ik een bijscholing voor therapeuten in België bij het OTGC.

Bijscholingen door Karin Stalzer
Afgelopen week bracht Karin Stalzer een bezoek aan Nederland. Ze gaf twee seminars. Karin is expert op het gebied van metabolic typing. Een mini-verslag van haar bezoek lees je hier. Nog een keer het interview met Karin lezen? Dat  kan hier.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties zijn gesloten.